แมร่งเมื่อวานนี้หงุดหงิดมากเลยอ่ะ

ก็ตอนนั่งรถเมล์กลับบ้านอ่ะ

ตอนแรกก็อ่านหนังสือการ์ตูนอยู่ดีๆใช่มะ

ก็เผลอหลับไปตอนไหนไม่รู้อ่ะ

มารู้สึกตัวอีกทีก็เพราะว่ามีใครก็ไม่รู้เอาก้นมาสีๆที่ขา

ไอเราหงุดหงิดทนไม่ไหวก็ตื่น แมร่ง

ผู้หญิงคนนึงอ่ะมายืนตรงที่วางขาเรา

รถมันแน่น ไอเราก็เข้าใจ

แต่ไมแม่งต้องมามายืนตรงที่วางขาด้วยอ่ะ

แค่ขาอย่างเดียวก็แทบชนกันพนักเก้าอี้ข้างหน้าแล้วอ่ะ

แถมยังเอาก้นมาสีขาชาวบ้านเค้าอีก ทำให้เราต้องเอนขาหนี

พอเราเอนขา มันก็ไปโดนขาป้าอีกคนหนึ่งที่นั่งคู่กะเรา

ป้าแกก็หันมามอง

รายอ่ะ ไม่ผิดนะเว้ย ก็เจ้เสื้อชมพูมานเบียดอ่ะ(ยัยคนนั้นใส่เสื้อชมพู)

ไอเราเริ่มทนเบียดไม่ไหว ก็เลยแกล้งทำเป็นขยับกระเป๋า

แต่ความจริงแล้วเอากระเป๋าไปกระแทกก้นเจ้เสื้อชมพูให้รู้สึกตัว

555+(ให้มานรู้ซะมั่ง)

เจ๊แกก็หันมามอง แล้วก็หันไปซุบซิบกับเพื่อนเสื้อขาวอีกคน

ไอเพื่อนเจ้ชมพูก้หันมามองเรา

รายวะ มีอะไรกันเนี่ย แล้วจากนั้น คนแถวนั้นก็หันมามองเราด้วยสายแปลกๆ

อะไรกันเนี่ย มีอะไรเกิดขึ้นตอนเราหลับงั้นหรอ

หรือว่าเผลอหลับน้ำลายยืดอีกแล้ว ไม่หนิ ไม่เห็นจะมีลอยเปรอะ

หรือชื้นตรงมุมปากซักหน่อย

หรือว่าดันสับปะหงก รอบทิศ บ้าน่า! ไม่น่าถึงขนาดนั้นหรอก

แล้วมันเรื่องอะไรกันฟะเนี่ย

แล้วเพื่อนของเจ้ชมพูโคอเจ้ขาว ก็บอกเจ้ชมพูเบาๆว่า

มันไม่ให้ยืนก็ไม่เป็นไรมายืนตรงนี้ก็ได้

ถึงเจ้จะพูดเบาแต่เราก้ได้ยินนะเฟ้ย! หนอย ตัวเองผิดแล้วยังมา

พอเจ้ชมพูหลบไปยืนที่อื่น เราก็หลับตาลงกะว่าจะหลับต่อ

ตอนนั้นเป็นช่วงรถติด แต่พอรถออกตัวปุ๊บ!

ก็รู้สึกว่ามีอะไรบางอย่างมาฟาดหน้าเราอย่างจังเลยครับ

ก็ลืมตาขึ้น ปรากดว่าอีเจ้เสื้อชมพูดนั่นแหละครับเซล้ม

ตอนรถออกตัวแล้วเอามือมาฟาดหน้าเรา

แมร่งยังจะหันไปหัวเราะคิกคักกะเพื่อนอีกอ่ะ

ไอเราก็พยายามจ้องหน้ามาน

เพื่อสื่อกระแสจิตให้มานรู้ว่า

คนทางนี้ต้องการคำขอโทษโว้ยไม่ใช่เสียงหัวเราะ

มานเหมือนจงใจยังไงก็ไม่รู้วะ คนอื่นเค้าไม่เหนจาเปนไร

ไอนี่มานล้มอยู่คนเดียวเลยอ่ะ

รถก้ไม่ได้ออกตัวแรงขนาดนั้น แมร่งเอ๊ย!

เราเลยคิดหาวิธีแก้แค้นเลยครับ

(ระหว่างที่คิดอยู่นี้ก็มีเสียงเด็กคนหนึ่ง

เขาเปนโรคทางสมองเหมือนสายันอ่ะ

เค้าก็คำรามออกมาเสียงดัง ไอเราก็ตกใจหมดเลย

แล้วก็คำรามต่ออยู่อย่างนั้นเลยอ่ะ ฟังไม่ออกด้วยว่าพูดว่าไร -*-)

แล้วเราก็คิดแผนออก 554+ พอตอนมันลงเราจะ

เอาขาไปขัดขามันให้สะดุดุล้ม 555+

แผนชั่วร้ายไหมล่ะ ถ้าไม่ล้มก็จะเอากระเป๋าช่วยขัดอีกแรง

โฮะๆๆๆ(หัวเราะแบบตัวร้าย)

พอมีคนลงรถก็เริ่มโล่งไอเสื้อชมพูก็กระเถิบเข้าไปด้านใน

พอดีว่าตรงที่นั่งเรามันมีเสาพอดี ไอเสื้อชมพูก็เอาแขนกอดเสาไว้

แต่พอรถกระเทือน ศอกมานก็มะกระแทกหัวเราเบาๆ

เอาวะไม่เปนไรเราทนได้

แต่ยังมีอีกอ่ะดิ พอรถขึ้นสะพานปุ๊บ รถก็กระโดด คนก็กระโดด

ศอกไอชมพูก็กระโดด

แล้วก็กระแทกหัวเราอย่างแรงดังปึ้ก! แมร่งเอ๊ย! เจ็บอิ๊บเลยอ่ะ

เราก็หันควับไปมองหน้ามัน แต่มันกลับทำไม่รู้ร้อนรู้หนาว

น่าเตะไหมเนี่ย

ไอเราก็เก็บความแค้นเอาไว้แก้แค้นตอนมันลง

แต่กลายเป็นว่า

แมร่งลงทีหลังเรา

แค้นโว้ย! อย่าให้เจออีกนะ ได้เจอดีแน่ โถ่โว้ย! แค้นๆๆๆๆๆๆๆๆๆ!

-----------------------------------------------------

ระบายอารมณ์เสร็จละ

เม้นด้วยนะ ไม่อย่างนั้นขอให้เจอเหมือนเรา 555

-------------------------------------------------------